مردی می ‏آید از تبار نور، از تبار عاشقان و شوریدگان.

مردی که محمد صلی‏ الله ‏علیه‏ و‏آله از گل خنده‏ های نگاه
او نشاط می‏ یابد و ابوطالب در نیمه شب‏ های بیداری دل، با او راز دل می‏گوید

و فاطمه بنت اسد باغ چشمانش را به روی او می‏گشاید تا
گلشادمانی را آبشار لبخند او شکوفا کند.

مردی که طلوع مهرانگیز نگاهشْ دیگر بار حلاوت وصال
و عشق را در چشمه لایزال به جان پاکان می‏ نوشانْد

و پیاله حیات عاشقانْ از نگاهش لبریز می‏شد.
علی، فصیح ‏ترین شعر حیات و زیباترین آواز آفرینش بود.

.

.

.

.

ناگهان یک صبح زیبا آسمان گل کرده بود
خاک تا هفت آسمان، بغض تغزل کرده بود

حتم دارم در شب میلادت، ای غوغاترین
حضرت حق نیز در کارش تأمل کرده بود

.

.

.

.

کعبه مانند صدف در دل خود گوهر داشت
گوهری زینت هستی چونان حیدر داشت

یک پیاله ز می اش مست کند عــــالم را
آنکــه اندر قدحش باده ای از کوثر داشت

.

.

.

.

دل هر چه نظر به وسعت عالم تافت
جز نور تو در عرصه ی آفاق نیافت

هنگام نهادن قدم بر سر خاک
دیوار حرم به احترام تو شکافت

.

.

.

.

13 رجب سال سی‏ ام از عام الفیل!

آسمانیان طبق طبق نور می‏ آوردند، آن‏گاه که دیوار کعبه شکافته شد
و فاطمه بنت‏ اسد قدم به درون کعبه نهاد که علیِّ اعلی خانه خویش
را ازبرای قدوم مبارک او آماده کرده بود… .

و او آمد که نام خود را از خدا گرفته بود و آمده بود تا
بت‏های خانه را درهم بشکند و بر پشت بام آنْ ندای یگانگی و توحید
ذات مقدس خدای تعالی را سر دهد و او را تقدیس کند

و فریاد حق‏ طلبی‏ اش را از میان کفرهاو نفاق‏ها به گوش جان‏های عاشقان
برساند و پرواز شورآفرین کبوتران عشق را جانی تازه بخشد.

.

.

.

.

فلک امشب مگر ماهی دگر زاد
زماه خویش ماهی خوب تر زاد

بشر بود و به خلق و خو خدا بود
خدا بود و به صورت چون بشر زاد

میلاد امام علی (ع) تبریک.

.

.

.

.

درون کعبه چه غوغایی است امروز!
ملائک، بال در بال گستره آسمان ها را پوشانیده اند

و جبرائیل و میکائیل و اسرافیل
حلقه خانه کعبه شدند تا پر به نور وجود او بسایند!

طنین نام او هلهله شادی ملائک است.
جام های افلاکیِ عاشقان به سوی او می آیند

و گیسوان سیاه شبْ به یُمن وجود او گل خنده های
نقره ای را در میان آبشار آسمانی اش تقسیم می کند؛

چرا که امشب علی علیه السلام می آید!…

.

.

.

.

يارب این ماه کدامین مه و امشب چه شب است
که فلک غرق نشاط است، زمین در طربست

مژده جبریل امین میدهد از عرش برین
که مبارک شب میلاد امیر عرب است

.

.

.

.

زوجی برای فاطمه حق آفریده است
این زادروز همسر زهرای اطهر است

با کوردل بگو، که بجز شیر حق علی (ع)
جای ولادتش حرم خاص داور است؟

.

.

.

.

گفتم علی
از جای خود برخاستم
از او مدد
در راه حق می خواستم
گفتم علی
تا آفتاب از نو دمید
با یاد او
غم از دل من پرکشید
گفتم علی
چون روز نو آغاز شد
از یاد او
هی زد دلم بر اسب خود
گفتم علی
با اسب دل برتاختم
من راه را
با یادش آخر یافتم

.

.

.

.

ای تو کعبه را نگین، یا امیر المؤمنین
ای تو خلقت را پدر، وی خلائق را امین

کن نظر از روی لطف، به تمام پدران
روز سیزده رجب، ای امیر مؤمنان

.

.

.

 گرداوری : گروه فرهنگی وب سایت بزرگ شبهاے تنهایی

سپـــــــاس از حضور گرمتانـــــــــ

جدیدترین ها به زودی آپدیت خواهند شد !