gole narges (H.s 92-10)

Zibasazi - parvaneh        گل نرگس   Zibasazi - parvaneh

در سراشیبی که نامش زندگی است
با همه ی بیگانگی ها راه می روم ،

و در سکوت سد و غمگین زمان ، بی هدف ، بی یار و یاور می روم .

من می روم تا بلکه در دشتی بزرگ ،
آنچه را که گم کرده ام باز یابم .

gole narges (H.s 92-10)

درست جمعه ها ،

وقتی قلبم و قلب همه از تنگی فراغت مثل لاله ای

که زیر پا لگد شود چروکیده و رنجیده می شود

با خود می گویم این درد عاقبت مرا خواهد کشت ، و بعد به خود نهیب می زنم که

** او خواهد آمد **

و آنگاه از دیدگانم قطره ای اشک می چکد

و از سوزان ترین پرده اندوهم می گویم :

مهدی جان درسته که من بدم و لایق تو نیستم امّا…

 

اللهم عجل لولیک الفرج

gole narges (H.s 92-10)

manba...shabhayetanhayi.ir منبع :  وب سایت بزرگ شبهاے تنهایے